ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΗ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 10/12/2016

“Χρησιμοποιούν την ενέργεια και την οργή του πανκ για να εφορμήσουν, μέσα από τις ρωγμές, στην αληθινή ζωή και την μετα-δημοκρατική εφιαλτική πραγματικότητα”
N.M.E.

Κάτι τέτοιες μαλακίες διάβαζαν και οι 3 ηρωές μας και σκέφτηκαν, γιατί αυτοί και όχι εμείς; Οι καιροί είχαν άλλωστε αλλάξει. Τα κορίτσια έφευγαν με άλλους, τα ναρκωτικά ήταν όλο και πιο συχνά τζούφια, ακόμα και ο περιπτεράς της γειτονιάς τους έκλεβε στα ρέστα. Αποφάσισαν λοιπόν να δώσουν μια τελευταία ευκαιρία στη ζωή να αποδείξει ότι δε βολτάρει μονίμως στους κάτω μαχαλάδες της ύπαρξης. Η κυβέρνηση σύριζα δεν έκανε δεχτές τις προϋποθέσεις που είχαν θέσει για τη συμμετοχή τους στο κυβερνητικό άρμα, καθώς έκρινε ως υπερβολικό το μέτρο του καταναγκαστικού καθαρισμού κάθε βουλωμένης τουαλέτας της αθήνας απο τους ατενίστας και απέρριψε ως νοσηρό το μέτρο της φυλάκισης, δημόσιας διαπόμπευσης και δήμευσης περιουσίας όσων βρωμίζουν το δημόσιο λόγο με γραπτά ή προφορικά ξερατά. Για λόγους καθαρά ηλικιακούς και κυρίως βαρεμάρας, ήταν μάλλον απίθανο να προσδοκήσουν μια διεθνή καριέρα στον αθλητισμό, στα μμε ίσως κάτι να κατάφερναν αλλά είναι περιβόητοι σιχασιάρηδες και όταν επιτέλους κατάλαβαν πως λειτουργεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα, δεν τους είχε μείνει φράγκο. Τι άλλο τους έμενε λοιπόν από το να χρησιμοποιήσουν τη μουσική και τις διάφορες ασελγειές τους πάνω της;

Για τους σκοπούς τους χρησιμοποιούν: ένα σήκουενσερ, δύο μπάσσα, δύο συνθ, ένα λάπτοπ, ανάκατες ηχογραφήσεις και καμμιά δεκαριά πετάλια. Η μουσική τους περιγράφεται εύστοχα ως μπας-κλας ηλεκτρόνικς.

Δελτια Ρυπου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ CD

Φτάνοντας στην ιστανμπούλ, οι Σ. και Ι., ένοιωθαν για μια ακόμη φορά, περισσότερο ξεβρασμένοι, παρά αφιχθέντες. Οι επηρεασμένες από τις μεγαλοστομίες των καταστασιακών αφελείς φαντασιώσεις τους για περιπλανήσεις, περιπέτειες, δον ζουανισμούς, φλαννέρς και νε τραβαγιέ ζαμέ, είχαν καταλήξει σε όλο λαιμαργία βλέμματα έξω από ένα μαγαζί με κεμπάμπ και μια συνεχιζόμενη και αυξανόμενη ένδεια, πνευματική κυρίως, αλλά δυστυχώς και υλική. Οι παραφουσκωμένοι με επαναστατικά φαντασιακά εγκέφαλοί τους υποχρεώθηκαν, από την ίδια τη διαδικασία της ζωής, σε ένα αργόσυρτο και βασανιστικό ξεφούσκωμα, σαν πορδή δειλού.

Σε μια αξιογέλαστη προσπάθεια να αναβιώσουν κάποια από τις συγκινήσεις του παρελθόντος, κατέβασαν μια σεβαστή ποσότητα ληγμένου ελ εσ ντι, που είχε αραχνιάσει σε ένα συρτάρι του Ι. Και κάθισαν με θέα προς το βόσπορο να περιμένουν το φίλο τους Γ. που είχε αναλάβει την αποστολή εξεύρεσης τροφής και στέγασης σε άλλη μια πόλη που αποδεικνυόταν το ίδιο άπονη και αδιάφορη στα ανθρώπινα βάσανα και τις αιώνιες ματαιώσεις, όπως όλες οι υπόλοιπες.

Κανείς τους δεν ευελπιστούσε βέβαια σε κάποια ενόραση ή αποκάλυψη. Τα΄χανε ξεχάσει αυτά τα λιγδιασμένα δάχτυλα. Των ανθρώπων που ευαγγελίζονταν ενοράσεις.

Το πρώτο τους συναίσθημα οπότε όταν από τα νερά του βοσπόρου άρχισε να αναδύεται κάτι σαν γκριζοπράσινη σαπισμένη σάρκα, ήταν ένα μείγμα έκπληξης και ενθουσιασμού. Η οποία μετατράπηκε σε ανησυχία και αμέσως μετά, σε ξεκάθαρη φρίκη, καθώς οι άμορφες σάρκες ξεχύθηκαν στην πόλη από κάτω τους. Όλα τα κτήρια και οι δρόμοι, σκεπάστηκαν από αυτή την ακαθόριστη και ξεκάθαρα ληγμένη, μάζα. Η σαρκώδη λαίλαπα, κατάπινε ανθρώπους και αυτοκίνητα, σπίτια και δέντρα και δεν άφηνε πίσω της παρά καμμένη γη, ξασπρισμένα κόκκαλα, χαλάσματα, σκουριασμένα μέταλλα και αίθουσες αναμονής αεροδρομίων.

Παρόλο που οι δυο φίλοι μας στο αποτυχημένο μεν, αλλά όχι ολότελα ανώφελο πέρασμά τους από τη ζωή, είχαν μάθει να μην παίρνουν απόλυτα σοβαρά τις αισθήσεις τους, πόσω μάλλον τα συναισθηματά τους, ο μηχανικός αλαλαγμός της επελαύνουσας μάζας προς το μέρος τους, έκανε το αίμα τους να παγώσει. Η μάζα είχε ήδη φτάσει λίγα μέτρα από το πέτρινο τοιχίο που φιλοξενούσε τα δυο παραλυμένα από τον τρόμο σώματα, όταν άρχισαν να διακρίνουν μορφές μέσα στη προελαύνουσα βορβορώδη φρίκη.

Ο Γ. άνοιξε, περισσότερο με απηυδισμό παρά με ανησυχία, τον ανθρώπινο κλοιό που είχε σχηματιστεί γύρω από τις δυο κωματώδεις υπάρξεις. Άρχισε να ταρακουνάει τους δυο φίλους του και καθώς αυτοί δε συνέρχονταν ξεκίνησε, στην αρχή με πραγματική ανησυχία και μετά με ολοένα και αυξανόμενη ευχαρίστηση, να τους χαστουκίζει. Πρώτος συνήλθε ο Ι. με την έκφραση της φρίκης αποτυπωμένη ακόμα στο πρόσωπό του.

“Νεκροί τουρίστες”, δήλωσε.

“Εκατομμύρια από δαύτους”, επιβεβαίωσε ευθύς αμέσως ο Σ.

“Γαμημένοι,” έκανε με ζέση ο Γ. Δε διευκρίνισε αν εννοούσε τους νεκρούς τουρίστες ή τους δυο φίλους του.

Οι millions of dead tourists έκαναν το πρώτο λάιβ τους στην ιστανμπουλ την άνοιξη του 16. Τότε όμως δε λεγόντουσαν έτσι, ούτε ήξεραν ότι ήτανε μπάντα. Ήδη από τις πρώτες στιγμές της δημιουργίας τους, έντυπα όπως το N.M.E. έγραψαν διθυράμβους: “Οι αδιαμφισβήτητοι βασιλιάδες της britpop”. Το γεγονός ότι είχαν γραφτεί για τους Oasis και όχι για αυτούς, καθόλου δεν πτόησε τους ήρωες μας, οι οποίοι άλλωστε αντιμετώπιζαν πάντα τον κόσμο των μήντια ως ένα πελώριο και ελαφρώς τοξικό πεδίο για υφαρπαγή και λογοκλοπή. Και χρησιμοποίησαν την περιγραφόμενη και ως “bass class electronics” μουσική τους, ως όχημα για να μη γίνει το κακό τριπ πραγματικότητα.
Η προσέγγισή τους ήταν δύσκολη, αλλά η εξαγορά τους σχετικά εύκολη και αν το καλοσκεφτείς, φτηνή. Τους άφησα πάνω από τα μαλτ ουίσκι τους, τα οποία θεωρούσαν κερασμένα και έφυγα χωρίς να πληρώσω το λογαριασμό. Θα τους χρησίμευε ίσως ως εμπειρία. Η ηχογράφησή τους ήταν στην τσέπη της καμπαρντίνας μου.

Κυκλοφόρησα πριν λίγες μέρες το σιντι τους. Μπορείτε να το προμηθευτείτε:

α. στέλνοντας ή δίνοντας ή υποσχόμενοι με κάποιο τρόπο το ποσό των 5 ευρώ, στον υπεύθυνο της υπεύθυνης για την παραγωγή, 1000+1 Tilt, δηλαδή σε εμένα, ή

β. χρησιμοποιόντας τη γοητεία σας αν πετύχετε κανέναν τους ευδιάθετο ή μεθυσμένο. Μην τους αφήσετε να σας ακολουθήσουν σπίτι ωστόσο, θα σας κοστίσουν παραπάνω.

Ανταλλαγές και υποσχέσεις δεκτές κατόπιν συννενοήσεως.

www.tiltrecordings.org

Δελτια Ρυπου

cd

Millions of Dead Tourists – CD
5 tracks album (total time 37:55).
2nd edition on factory CD (Feb. 2018): 110 copies with 1 color offset print.

1st edition on CDr (Oct. 2016): 220 copies with 1 color offset print (out of stock).
You can order it from Bandcamp or by sending us an e-mail here.
You can download it for free from Archive.
Trades are welcome.

Recorded in Athens and Thessaloniki, May to September 2016.
Stuff used: basses (2), audiomulch, humans (3), synths (nanozwerg, erebus),
pedal effects, sequencer, negativity.

Thanks to Paolo and DIY studio
Mastered by emdy
Photography by Stéphane Charpentier
Label: 1000+1 Tilt

Read press release (in Greek)

blank-paragraph


REVIEWS

VITAL WEEKLY No 1072

You may remember P.S. Stamps Back? The project of Iason working the electronics to create a more dance oriented beat, with ‘Half Life’ (reviewed in Vital Weekly 1028) being a highlight so far. Here he teams up with two bass players, Sotiris and Yiannis (all of them come from circles in which last names don’t matter; ‘copies have no rights’ it says on the cover as a tell-all), who are a member of hardcore/grind band Ksera. They formed an alliance under the guise of Millions Of Dead Tourists in April 2016 and apart from two bass guitars, the other equipment is played by Iason, and that includes ‘audiomulch, nanozwerg, erebus synths, pedal effects and sequencer’.
The five pieces on this self-titled CDR were recorded from May to September 2016. I had no idea what to expect really, and I was thinking something along the lines of Millions Of Dead Cops. That it is not. To me, but I’m sure this trio will see things entirely differently; Iason is the man who leads the troupe. There is quite a lot of sequencers and synthesizer sound to be noted in this music, and perhaps not a lot of bass guitar. It has not much to do with the world of hardcore or grindcore, and all with the alternative leanings of techno music. The bass guitar might very well be going through a bunch of sound effects, making it all light and thin, but it works well within the music. Should one not know this is a trio of musicians playing together, it could as easily pass as a one-man electronic army with a bunch of lo-fi apparatus, producing a wackier form of techno than one usually hears in a sweaty club. I very much enjoyed this crude take on techno, and towards the end, ‘The Day 1.71 Billion People Died And Went To Facebook” (which says probably they aren’t a laughing bunch) they go for some excellent minimalist guitar sound, acid synth, bass sequencer and a fine slow rhythm. I am not sure about the political side of all of this, but the music sounds quite all right. You should see me leaping up and down in the VW HQ.
(FdW)

Releases